KUMIRIRING ang telepono nang madaling
araw....
"Hello, Master Carlos? Si Arnaldo po
ito, 'yung katiwala niyo sa
bahay-bakasyun an niyo."
"O, Mr. Arnaldo, ikaw pala. Ano't
napatawag ka? May problema ba?
"Um, napatawag lang po ako para abisuhan
kayo na namatay ang alaga niyong parrot."
"'Yung parrot kong si Pikoy, patay?
'Yung nanalo sa bird show?
"Opo, Master Carlos, 'yun na nga po."
"Putris ... sayang! Ang laki pa naman ng
nagastos ko sa ibong 'yon. Hay, buhay!
Teka, ano nga ba ang ikinamatay niya?"
"E, kumain po kasi ng bulok na karne...."
"Bulok na karne? At sino namang
salbaheng tao ang nagpakain sa kanya ng
bulok na karne?"
"W-Wala po. Nanginain po siya ng karne
ng isang patay na kabayo."
"Patay na kabayo? Anong patay na kabayo,
Mr Arnaldo?"
"E, 'yun pung mga thoroughbred horses
niyo, Sir. Namatay po kasi lahat sila sa
pagod, kahihila ng kariton ng tubig."
"Nasisira an ka na ba ng bait? Anong
kariton ng tubbbiiiiggggg?"
"'Yun pong pinampatay namin ng sunog."
"Diyos ko po! Anong sunog naman 'yang
pinagsasasa bi mo?"
"'Yun pong halos tumupok sa bahay
niyo.... Tumumba po 'yung isang
nakasinding kandila, tapos nagliyab
'yung kurtina at mabilis na kumalat ang
apoy...."
"Ano? Puuut.... E, may kuryente naman
diyan sa bahay-bakasyunan, a. Para saan
'yung kandila?"
"Para sa burol po."
"Ano? Kaninong burol?
"Sa nanay n'yo po, Sir. Bigla kasi siya
dumating dito nu'ng isang gabi, walang
kaabi-abis o. Lampas hatinggabi na. Akala
ko po magnanakaw. Binaril ko."

hahahahahahahaha...... syet. :lol1:

hahahahahahahaha...... syet. :lol1:

hahahahahahahahaha..huhuhuhuhuhuuhuhuhuhuhu

he he good one bro....